Świdwin
Miasto nad rzeką Regą, położone 86 m nad poziomem morza. Stara osada słowiańska, która w XII w. była własnością klasztoru w Trzebichowie. Od zakonników kupili ziemię w 1280 r. Brandenburczycy. Nadali osadzie prawa miejskie i założyli w końcu XIII w. najdalszą niemiecką twierdzę z księstwem pomorskim. Inna wersja mówi, że księża sprzedali ją templariuszom, a ci dopiero Brandenburczykom.
Margrabia Otto otoczył miasto potężnym murem, roniąc z twierdzy stałe wypadu na ziemię książęcą. Bezkarne wyprawy margrabiego ukrócił książę Warcisław IV Dymiński w 1320 r. wyrzucając Niemców ze —widwina i odgradzając się od Brandenburczyków ciągiem twierdz obronnych. Później ziemią świdwińską władali krzyżacy, którzy urządzili tu komturię. Za całą tzw. Nową Marchię Krzyżacy zapłacili w 1402r 63200 florenów węgierskich, ubiegając w zakupie Polskę.
|
